کابل فشار قوی

در پروژه‌های صنعتی و زیرساختی، انتقال مقدار زیادی انرژی الکتریکی در مسافت‌های مختلف فقط با انتخاب یک کابل برق با سطح مقطع بالا حل نمی‌شود. هرچه ولتاژ شبکه افزایش پیدا می‌کند، طراحی کابل، کیفیت عایق، کنترل میدان الکتریکی، نوع شیلد، شرایط نصب و استاندارد ساخت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اینجاست که کابل فشار قوی وارد مدار می‌شود.

کابل فشار قوی برای انتقال انرژی الکتریکی در شبکه‌هایی با ولتاژ بالا طراحی شده و معمولاً در نیروگاه‌ها، پست‌های برق، صنایع بزرگ، شبکه‌های انتقال و پروژه‌های زیرساختی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اگر بخواهیم خیلی ساده بگوییم، کابل فشار قوی کابلی است که برای انتقال برق در ولتاژهای بالا ساخته شده و به همین دلیل نسبت به کابل‌های معمولی، عایق قوی‌تر و ساختار محافظتی پیچیده‌تری دارد.

اگر مهندس پروژه، پیمانکار برق یا مسئول خرید هستید، هنگام انتخاب این کابل نباید فقط قیمت یا سطح مقطع را بررسی کنید. ولتاژ نامی شبکه، جریان مورد نیاز، طول مسیر، نوع نصب، دمای محیط، شرایط خاک، اتصال کوتاه احتمالی و حتی نوع سرکابل و مفصل هم در انتخاب نهایی تأثیر دارند.
 

کابل فشار قوی چیست؟

کابل فشار قوی یا High Voltage Cable کابلی است که برای انتقال برق در ولتاژهای بالا ساخته می‌شود و نسبت به کابل‌های فشار ضعیف و فشار متوسط، دارای سیستم عایقی و کنترل میدان الکتریکی پیچیده‌تری است.

در واقع، هرچه ولتاژ بالاتر می‌رود، کنترل میدان الکتریکی و جلوگیری از آسیب دیدن عایق اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. به همین دلیل کابل‌های فشار قوی فقط نسخه ضخیم‌تر کابل‌های معمولی نیستند و ساختار داخلی آنها با دقت بیشتری طراحی می‌شود.

البته اصطلاح «فشار قوی» در بازار برق گاهی به‌صورت عمومی برای کابل‌هایی با ولتاژ نسبتاً بالا نیز استفاده می‌شود. از نظر استانداردهای IEC اما دسته‌بندی فنی دقیق‌تر است.

برای مثال، استاندارد IEC 60840 کابل‌ها و متعلقات دارای عایق اکسترودشده برای ولتاژهای نامی بالاتر از 30 کیلوولت تا 150 کیلوولت را پوشش می‌دهد. برای ولتاژهای بالاتر از 150 کیلوولت تا 500 کیلوولت نیز استاندارد IEC 62067 مطرح است.

بنابراین هنگام خرید کابل فشار قوی بهتر است به جای تکیه بر اصطلاحات بازاری، ولتاژ نامی دقیق کابل و استاندارد ساخت آن مشخص شود.
 

تفاوت کابل فشار ضعیف، متوسط و فشار قوی چیست؟
 

یکی از اشتباهات رایج در زمان استعلام کابل این است که تنها عبارت «کابل فشار قوی» ذکر می‌شود، بدون اینکه ولتاژ شبکه مشخص باشد. به‌طور ساده می‌توان محدوده‌ها را این‌گونه در نظر گرفت:
 

در استاندارد IEC 60502-2، کابل فشار قوی کابل‌های عایق اکسترودشده از 6 کیلوولت تا 30 کیلوولت پوشش داده شده‌اند، در حالی که IEC 60840 محدوده بالاتر از 30 تا 150 کیلوولت را در بر می‌گیرد.

البته در بازار و حتی برخی پروژه‌ها ممکن است اصطلاحات «فشار متوسط» و «فشار قوی» کمی متفاوت استفاده شوند. برای مثال هنگام صحبت درباره کابل‌های 33، 63 یا 132 کیلوولت بهتر است به‌جای اتکا به عنوان بازاری کابل، ولتاژ نامی دقیق و استاندارد مورد استفاده در پروژه بررسی شود.

بنابراین یک کابل 20 کیلوولت و کابل 132 کیلوولت از نظر ساخت، ضخامت عایق، سیستم کنترل میدان و الزامات تست تفاوت قابل توجهی دارند.

ساختار کابل فشار قوی چگونه است؟

ظاهر کابل فشار قوی شاید در نگاه اول شبیه یک کابل برق ضخیم باشد، اما ساختار داخلی آن بسیار حساب‌شده طراحی می‌شود. در بیشتر کابل‌های فشار قوی مدرن، لایه‌های مختلفی از مرکز کابل به سمت بیرون قرار گرفته‌اند. به‌طور خلاصه می‌توان ساختار کابل فشار قوی را به شکل زیر توصیف کرد. 

هادی کابل

مرکزی‌ترین بخش کابل، هادی است که جریان برق از آن عبور می‌کند. هادی معمولاً از مس یا آلومینیوم ساخته می‌شود.

مس رسانایی الکتریکی بالایی دارد و برای انتقال یک جریان مشخص معمولاً به سطح مقطع کمتری نیاز دارد. آلومینیوم سبک‌تر و از نظر اقتصادی در بسیاری از پروژه‌ها به‌صرفه‌تر است، اما برای جریان مشابه ممکن است سطح مقطع بزرگ‌تری لازم داشته باشد.

انتخاب بین کابل مسی و کابل آلومینیومی باید براساس محاسبات پروژه انجام شود، نه صرفاً قیمت هر متر کابل.
 

نیمه‌هادی روی هادی

روی هادی معمولاً یک لایه نیمه‌هادی قرار می‌گیرد. وظیفه این لایه، یکنواخت کردن میدان الکتریکی اطراف هادی و جلوگیری از تمرکز شدید تنش الکتریکی در نقاط نامنظم سطح هادی است. وجود همین لایه‌ها یکی از تفاوت‌های مهم کابل‌های ولتاژ بالا با کابل‌های ساده فشار ضعیف است.
 

عایق اصلی

عایق یکی از حساس‌ترین بخش‌های کابل فشار قوی است. در بسیاری از کابل‌های مدرن از XLPE یا پلی‌اتیلن کراس‌لینک‌شده به‌عنوان عایق استفاده می‌شود. این ماده دارای ویژگی‌های الکتریکی و حرارتی مناسبی است و به همین دلیل در بسیاری از کابل‌های فشار متوسط و فشار قوی کاربرد دارد.

ضخامت عایق بر اساس سطح ولتاژ و طراحی کابل مشخص می‌شود و نمی‌توان برای تمام کابل‌ها ضخامت یکسانی در نظر گرفت.
 

لایه نیمه‌هادی روی عایق

بعد از عایق XLPE، یک لایه نیمه‌هادی دیگر قرار می‌گیرد تا میدان الکتریکی در سطح عایق کنترل شود. در کابل‌های فشار قوی، کنترل صحیح میدان الکتریکی بسیار مهم است؛ زیرا تمرکز میدان در یک نقطه می‌تواند در طول زمان باعث تخریب عایق و کاهش عمر کابل شود.

شیلد یا اسکرین فلزی

در بخش بعدی معمولاً یک شیلد فلزی از سیم یا نوار مسی وجود دارد. این بخش نقش مهمی در اتصال زمین، عبور جریان‌های ناشی از خطا و کنترل میدان الکتریکی اطراف کابل دارد. طراحی و نحوه اتصال شیلد در پروژه‌های ولتاژ بالا موضوع تخصصی است و باید با سیستم زمین و طراحی کلی شبکه هماهنگ باشد.

نکته مهم این است که شیلد با زره کابل یکسان نیست. شیلد بیشتر وظیفه الکتریکی دارد و در کنترل میدان و اتصال زمین نقش ایفا می‌کند، در حالی که زره کابل بیشتر برای حفاظت مکانیکی در برابر فشار، ضربه یا شرایط نصب استفاده می‌شود.
 

لایه محافظ و روکش خارجی

لایه‌های خارجی کابل وظیفه محافظت از ساختار داخلی در برابر رطوبت، مواد شیمیایی، فشار مکانیکی و شرایط محیطی را برعهده دارند. بسته به محل نصب ممکن است کابل به زره فلزی، لایه‌های جلوگیری از نفوذ آب یا روکش‌هایی با مقاومت بیشتر در برابر شرایط محیطی مجهز شود.
 

مهم‌ترین کاربردهای کابل فشار قوی

کابل فشار قوی بیشتر در پروژه‌هایی استفاده می‌شود که حجم قابل توجهی از انرژی باید در ولتاژ بالا منتقل شود. از مهم‌ترین کاربردهای کابل فشار قوی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

نیروگاه‌ها

برای اتصال بخش‌های مختلف نیروگاه به پست‌های برق و انتقال انرژی تولیدشده، کابل‌های ولتاژ بالا مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در چنین پروژه‌هایی ظرفیت انتقال، قابلیت اطمینان و کیفیت کابل اهمیت بسیار زیادی دارد؛ زیرا خرابی کابل می‌تواند هزینه توقف بسیار بالایی ایجاد کند.
 

پست‌های برق

اتصال تجهیزات پست‌ها، خطوط ورودی و خروجی و شبکه‌های انتقال زیرزمینی یکی دیگر از کاربردهای مهم کابل فشار قوی است. برای مثال در یک مسیر انتقال زیرزمینی 63 یا 132 کیلوولت ممکن است کابل فشار قوی برای انتقال انرژی بین دو پست برق مورد استفاده قرار گیرد.

صنایع بزرگ

کارخانه‌های فولاد، پتروشیمی، پالایشگاه‌ها، معادن، کارخانه‌های سیمان و مجموعه‌های صنعتی بزرگ ممکن است دارای پست برق اختصاصی باشند و برای انتقال انرژی در بخش‌هایی از مجموعه به کابل‌های فشار متوسط یا فشار قوی نیاز داشته باشند.
 

شبکه‌های انتقال زیرزمینی

در مناطق شهری یا مکان‌هایی که امکان استفاده از خطوط هوایی وجود ندارد، انتقال برق می‌تواند از طریق کابل‌های زیرزمینی فشار قوی انجام شود. در چنین پروژه‌هایی شرایط خاک، دمای زمین، عمق دفن، نحوه چیدمان کابل‌ها و فاصله آنها از یکدیگر اهمیت زیادی دارد.

پروژه‌های زیرساختی

تونل‌ها، خطوط مترو، فرودگاه‌ها و بعضی پروژه‌های بزرگ حمل‌ونقل و زیرساختی نیز ممکن است به شبکه‌های برق با ظرفیت بالا نیاز داشته باشند.
 

مهم‌ترین مشخصات فنی کابل فشار قوی

اگر قرار است برای یک پروژه کابل فشار قوی استعلام کنید، بهتر است حداقل مشخصات زیر از قبل مشخص شده باشند:

• ولتاژ نامی کابل: مشخص می‌کند کابل برای چه سطح ولتاژی طراحی شده است.
• جنس هادی؛ مس یا آلومینیوم: روی وزن، رسانایی، سطح مقطع و قیمت اثر دارد.
• سطح مقطع هادی: باید متناسب با جریان مورد نیاز پروژه انتخاب شود.
• نوع عایق: در کابل‌های جدید معمولاً XLPE استفاده می‌شود.
• نوع شیلد فلزی: باید با شرایط اتصال زمین و جریان خطا هماهنگ باشد.
• نوع روکش خارجی: بر اساس شرایط محیطی و محل نصب انتخاب می‌شود.
• زره‌دار یا بدون زره بودن: اگر احتمال تنش یا آسیب مکانیکی وجود داشته باشد اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
• طول مسیر
• شرایط نصب: نصب در خاک، داکت یا تونل روی ظرفیت جریان کابل اثر می‌گذارد.
• جریان مورد نیاز
• جریان اتصال کوتاه
• دمای محیط یا خاک: افزایش دما می‌تواند ظرفیت انتقال جریان کابل را کاهش دهد.
• استاندارد ساخت کابل

صرف اعلام سطح مقطع، برای انتخاب کابل فشار قوی کافی نیست. برای مثال ممکن است دو کابل سطح مقطع یکسانی داشته باشند، اما به دلیل تفاوت شرایط نصب، دمای خاک یا نحوه چیدمان کابل‌ها ظرفیت عبور جریان متفاوتی داشته باشند.

ولتاژ نامی کابل فشار قوی چگونه نوشته می‌شود؟
 

روی مشخصات کابل‌های ولتاژ بالا معمولاً با عباراتی مانند U0/U (Um) مواجه می‌شوید. به زبان ساده: U0 ولتاژ نامی بین هادی و زمین است و U ولتاژ نامی بین دو هادی فاز است. Um حداکثر ولتاژ سیستم است که تجهیزات برای آن طراحی شده‌اند.

برای مثال ممکن است روی مشخصات یک کابل عبارت 64/110 (123) kV درج شده باشد. این اعداد به‌ترتیب نشان‌دهنده مقادیر U0، U و Um هستند و نباید فقط یکی از آنها را به‌عنوان ولتاژ کابل در نظر گرفت.

در یک پروژه حرفه‌ای، انتخاب کابل باید براساس ولتاژ واقعی شبکه و مشخصات طراحی سیستم انجام شود، نه صرفاً اسمی که در بازار برای کابل استفاده می‌شود.
 

استانداردهای کابل فشار قوی
 

در زمان خرید کابل فشار قوی، استاندارد ساخت یکی از اصلی‌ترین معیارهای بررسی محصول است. دو استاندارد بین‌المللی مهم در این حوزه عبارت‌اند از:

IEC 60840

این استاندارد الزامات و روش‌های آزمون کابل‌های قدرت دارای عایق اکسترودشده و متعلقات آنها را برای ولتاژهای نامی بالاتر از 30 کیلوولت تا 150 کیلوولت پوشش می‌دهد.

IEC 62067

برای کابل‌های ولتاژ بالاتر، استاندارد IEC 62067 مطرح می‌شود. این استاندارد کابل‌های دارای عایق اکسترودشده و متعلقات مربوط به ولتاژهای بالاتر از 150 کیلوولت تا 500 کیلوولت را پوشش می‌دهد.

استاندارد مربوط به پروژه باید براساس سطح ولتاژ، نوع کابل و الزامات کارفرما یا مشاور تعیین شود.

هنگام خرید نیز بهتر است فقط به عبارت «کابل استاندارد» اکتفا نکنید. شماره استاندارد، مشخصات ولتاژی کابل، دیتاشیت فنی و در پروژه‌های حساس مدارک و گزارش‌های تست محصول را بررسی کنید.

چگونه کابل فشار قوی مناسب پروژه را انتخاب کنیم؟

انتخاب کابل فشار قوی بهتر است یک تصمیم مهندسی باشد، نه یک خرید صرفاً قیمتی.
 

ابتدا ولتاژ شبکه را مشخص کنید

اولین اطلاعات مورد نیاز، ولتاژ نامی شبکه است. بدون این عدد نمی‌توان درباره نوع عایق و کلاس کابل تصمیم درستی گرفت.
 

جریان مورد نیاز را محاسبه کنید

سطح مقطع کابل باید بتواند جریان مورد نیاز پروژه را در شرایط واقعی نصب تحمل کند. ظرفیت عبور جریان کابل به عوامل مختلفی مانند نوع هادی، سطح مقطع، دمای محیط، نوع نصب و مقاومت حرارتی خاک وابسته است. به همین دلیل انتخاب سطح مقطع فقط بر اساس یک جدول عمومی همیشه کافی نیست.

طول مسیر را در نظر بگیرید

در مسیرهای طولانی، پارامترهای الکتریکی کابل و افت ولتاژ اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. مسیر کابل‌کشی، تعداد مفصل‌ها، اختلاف ارتفاع و نقاط ورود و خروج کابل نیز باید از قبل بررسی شوند.

شرایط نصب را مشخص کنید

کابلی که داخل تونل کابل نصب می‌شود الزاماً مشخصات یکسانی با کابلی که مستقیماً زیر خاک قرار می‌گیرد ندارد. در زمان انتخاب باید مشخص شود کابل قرار است:

• مستقیماً زیر خاک دفن شود.
• داخل داکت قرار گیرد.
• در تونل کابل نصب شود.
• روی سینی یا سازه قرار گیرد.
• یا در محیط مرطوب و دارای احتمال نفوذ آب استفاده شود.

برای مثال اگر کابل مستقیماً زیر خاک دفن شود، مقاومت حرارتی خاک، عمق دفن و فاصله کابل‌ها از یکدیگر می‌تواند روی ظرفیت عبور جریان تأثیر بگذارد.
 

جریان اتصال کوتاه را بررسی کنید

هادی و شیلد کابل باید بتوانند شرایط اتصال کوتاه طراحی‌شده برای شبکه را برای مدت مشخص تحمل کنند. نادیده گرفتن این موضوع ممکن است باعث انتخاب کابلی شود که در حالت عادی مناسب به نظر می‌رسد اما هنگام وقوع خطا آسیب می‌بیند.

چک‌لیست قبل از استعلام کابل فشار قوی

قبل از تماس با تولیدکننده یا تأمین‌کننده بهتر است اطلاعات زیر را آماده داشته باشید:

• ولتاژ شبکه
• جریان یا توان مورد نیاز
• سطح مقطع اولیه
• جنس هادی
• طول مسیر
• محل و روش نصب
• شرایط خاک یا محیط
• جریان اتصال کوتاه
• استاندارد مورد نیاز
• مشخصات شیلد و روکش
• تعداد و نوع سرکابل و مفصل مورد نیاز

هرچه این اطلاعات کامل‌تر باشد، احتمال انتخاب اشتباه کابل کمتر خواهد بود.
 

هنگام خرید کابل فشار قوی به چه نکاتی توجه کنیم؟

در پروژه‌های بزرگ، اختلاف قیمت میان دو کابل ممکن است قابل توجه باشد، اما خرید ارزان‌ترین گزینه همیشه به معنی کاهش هزینه پروژه نیست. قبل از سفارش بهتر است موارد زیر بررسی شوند:

مطابقت مشخصات کابل با دیتاشیت پروژه:
ولتاژ، سطح مقطع، جنس هادی، شیلد، عایق و روکش باید دقیقاً با مشخصات فنی مورد نیاز پروژه تطابق داشته باشند.
 

استاندارد تولید:
استاندارد اعلام‌شده توسط تولیدکننده باید با سطح ولتاژ و شرایط پروژه تناسب داشته باشد.
 

گزارش تست:
در پروژه‌های حساس، مدارک مربوط به آزمون‌های کارخانه و تست‌های مورد نیاز پروژه اهمیت زیادی دارند.
 

متعلقات کابل:
سرکابل، مفصل و سایر متعلقات باید با نوع کابل و سطح ولتاژ آن سازگار باشند. در شبکه‌های ولتاژ بالا، کابل و متعلقات آن عملاً بخشی از یک سیستم هستند.

انتخاب نادرست سرکابل یا مفصل می‌تواند باعث تمرکز تنش الکتریکی، تخلیه جزئی یا ایجاد نقطه ضعف در محل اتصال شود. به همین دلیل نمی‌توان متعلقات را مستقل از مشخصات کابل انتخاب کرد.
 

شرایط حمل و نگهداری:
کابل فشار قوی باید روی قرقره مناسب حمل شود و حداقل شعاع خمش، نحوه بازکردن کابل و شرایط نگهداری رعایت شود. آسیب مکانیکی هنگام حمل یا کابل‌کشی می‌تواند حتی یک کابل استاندارد را با مشکل مواجه کند.

اشتباهات رایج در انتخاب کابل فشار قوی
 

یکی از خطاهای متداول این است که کابل تنها بر اساس سطح مقطع و قیمت هر متر مقایسه شود. در پروژه‌های فشار قوی باید مجموعه کابل بررسی شود. چند اشتباه رایج برای انتخاب کابل فشار قوی عبارت‌اند از:

• خرید کابل فقط براساس قیمت پایین‌تر
• انتخاب کابل تنها براساس سطح مقطع
• بی‌توجهی به ولتاژ نامی دقیق شبکه
• نادیده گرفتن دمای خاک و شرایط نصب
• توجه نکردن به جریان اتصال کوتاه
• انتخاب سرکابل یا مفصل نامتناسب
• انتخاب نادرست شیلد یا نحوه اتصال آن
• بی‌توجهی به حداقل شعاع خمش کابل
• مقایسه دو محصول بدون بررسی دیتاشیت، استاندارد و نتایج آزمون.

برای مثال کابلی که از نظر جریان نامی روی کاغذ مناسب است ممکن است در خاکی با مقاومت حرارتی بالا یا کنار چند مدار دیگر، ظرفیت مورد انتظار را نداشته باشد.
 

کابل فشار قوی مسی بهتر است یا آلومینیومی؟

پاسخ ثابتی برای همه پروژه‌ها وجود ندارد. کابل مسی رسانایی بالاتر و در جریان مشابه معمولاً سطح مقطع کمتری دارد. در مقابل، کابل آلومینیومی سبک‌تر است و در بسیاری از پروژه‌ها می‌تواند هزینه هادی را کاهش دهد. برای مقایسه ساده‌تر می‌توان این تفاوت‌ها را در نظر گرفت:
 

اما مقایسه درست باید براساس مجموعه‌ای از عوامل مانند قیمت، آمپاسیتی، وزن، فضای نصب، طول مسیر، اتصالات و هزینه کل پروژه انجام شود. بنابراین نمی‌توان صرفاً بر اساس جنس هادی گفت کابل مسی یا آلومینیومی در همه پروژه‌ها انتخاب بهتری است.

قیمت کابل فشار قوی به چه عواملی بستگی دارد؟

قیمت کابل فشار قوی عدد ثابتی نیست و به مشخصات پروژه بستگی دارد. مهم‌ترین عوامل مؤثر عبارت‌اند از:

• جنس هادی
• سطح مقطع
• ولتاژ نامی
• مقدار مس یا آلومینیوم مصرف‌شده
• ضخامت و نوع عایق
• نوع شیلد
• نوع روکش
• وجود زره یا لایه‌های حفاظتی
• استاندارد و تست‌های مورد نیاز
• برند تولیدکننده
• مقدار سفارش

به همین دلیل برای دریافت قیمت دقیق بهتر است مشخصات فنی کامل پروژه یا دیتاشیت کابل در اختیار تأمین‌کننده قرار گیرد.

برای مثال دو کابل با سطح مقطع 120 میلی‌متر مربع لزوماً قیمت یا حتی ساختار مشابهی ندارند؛ زیرا سطح ولتاژ، ضخامت عایق، سطح مقطع شیلد، نوع روکش و الزامات تست آنها می‌تواند متفاوت باشد. بنابراین استعلام قیمت کابل فشار قوی فقط با اعلام عبارتی مثل «کابل 120» اطلاعات کافی در اختیار فروشنده قرار نمی‌دهد.

سوالات متداول درباره کابل فشار قوی
 

کابل فشار قوی از چند کیلوولت شروع می‌شود؟

این موضوع به نوع دسته‌بندی و استاندارد مورد استفاده بستگی دارد. در استاندارد IEC 60840 کابل‌های با ولتاژ نامی بالاتر از 30 کیلوولت در محدوده این استاندارد قرار می‌گیرند.
 

کابل فشار قوی چند رشته است؟

در بسیاری از شبکه‌های فشار قوی از کابل‌های تک‌رشته برای هر فاز استفاده می‌شود، اما نوع کابل باید براساس طراحی شبکه و مشخصات پروژه تعیین شود.
 

کابل فشار قوی مسی بهتر است یا آلومینیومی؟

هیچ‌کدام برای تمام پروژه‌ها بهتر نیستند. مس رسانایی بالاتری دارد، در حالی که آلومینیوم سبک‌تر و معمولاً اقتصادی‌تر است. انتخاب باید براساس محاسبات پروژه انجام شود.
 

آیا کابل فشار قوی را می‌توان زیر خاک دفن کرد؟

بله، کابل‌های مناسب نصب زیرزمینی وجود دارند، اما نوع روکش، حفاظت مکانیکی، شرایط خاک، عمق دفن و نحوه نصب باید در طراحی لحاظ شود.
 

XLPE در کابل فشار قوی چیست؟

XLPE نوعی پلی‌اتیلن کراس‌لینک‌شده است که به دلیل خواص الکتریکی و حرارتی مناسب، به‌عنوان عایق بسیاری از کابل‌های فشار متوسط و فشار قوی استفاده می‌شود.
 

تفاوت شیلد و زره کابل چیست؟

شیلد بیشتر وظیفه الکتریکی دارد و برای کنترل میدان الکتریکی و اتصال زمین استفاده می‌شود، در حالی که زره بیشتر از کابل در برابر تنش و آسیب مکانیکی محافظت می‌کند.
 

تفاوت کابل فشار متوسط و فشار قوی چیست؟

مهم‌ترین تفاوت در سطح ولتاژ، ضخامت و طراحی عایق، کنترل میدان الکتریکی، ساختار شیلد و الزامات تست است. برای تشخیص دقیق نیز باید ولتاژ نامی و استاندارد کابل بررسی شود.
 

جمع‌بندی

کابل فشار قوی یکی از مهم‌ترین اجزای شبکه‌های انتقال و تأمین برق در نیروگاه‌ها، پست‌ها، صنایع بزرگ و پروژه‌های زیرساختی است. در این کابل‌ها فقط سطح مقطع هادی اهمیت ندارد؛ سیستم عایقی، شیلد، کنترل میدان الکتریکی، تحمل اتصال کوتاه، شرایط نصب و استاندارد ساخت همگی در عملکرد نهایی کابل تأثیر دارند. برای انتخاب کابل فشار قوی مناسب می توانید با کارشناسان آلیس صنعت مشورت کنید.